Pijnlijke stilte,s

 

 

We hebben het denk ik allemaal weleens meegemaakt dat als we een gesprek moeten voeren dat er van die pijnlijke stilte,s vallen, van die momenten dat je elkaar aankijkt en even niet weet wat je moet zeggen.  Vaak verval je dan in het bekendste dagelijkse “praatje” van Nederland, het weer.   Hoe ontstaat deze situatie nu eigenlijk, is het de “klik”?   Een “klik” die er tussen mensen moet zijn om je op je gemak bij elkaar te voelen.  Of is het de situatie/locatie wat bepalend is.    Denk dat beide bepalend zijn, alhoewel het in het hieronder staande rijmpje, de locatie de doorslag gaf.

 

 

 

 

Lopend over straat, passen tellend in de donkerte van de nacht

De harde wind geselt mijn gezicht, ogen vullen zich met vocht

met ferme passen op weg naar huis, nadat ik jou heb thuisgebracht

afscheid van een avond, afscheid van jou, een kil gevoel net alsof het tocht

 

Het is niet geworden zoals ik het graag had gezien

Teveel pijnlijke stilte,s overheerste de conversatie

geen klik, geen verbondenheid, afgelopen einde fine

voor mijn nooit meer een date op een crematie

 

 

John Cammaro

 

 

copyright 2018

all rights reserved

Spread the love

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *