3 Kerstmis

Kerstmis(ser)

Kerstavond 25 december 1982

De winter is nu echt begonnen, deze kerstavond dwarrelen de sneeuwvlokken gelijkmatig naar beneden, ik sta voor het raam naar dit wonderlijk schouwspel der natuur te kijken.  De haard binnen doet zijn werk naar behoren, het is aangenaam warm en de gezelligheid van de kerst straalt door de huiskamer door middel van de verlichting van de kerstboom.  De witte kerstmis van Bing Crosby levert via de radio een bijdrage aan de sfeer deze kerstavond.  Mijn voornemen is om extra van deze kerstmis te gaan genieten, waarom? dan moeten wij even terug in de tijd, naar het jaar daarvoor.

Oktober 1981

Zoals te lezen viel in “door de bank genomen” was ons (duo R & R en Mars) plan om de ZCB van wat overtollig metaal af te helpen faliekant mislukt. Na het “welverdiende” uitje in Scheveningen besloten wij om nu maar eens aan een serieuze loopbaan te gaan werken, alleen deze goede voornemens waren geen lang leven gegund, wij waren wat dat betreft toch eensgezind van mening dat het in een dag verdienen aangenamer is, als er een jaar hard voor werken.
Wij hadden alleen nu nog een plan en een doel nodig, en dat doel kwam al vrij snel in beeld.  Het kerst-miljonairs-bal op 24 december was bij ons, bij toeval in beeld gekomen.  Het evenementenbureau waar wij nog steeds met onze goochelshow stonden ingeschreven, had mijn een schrijven gestuurd of ik mijn inschrijving wilden verlengen.  Mijn antwoord bestond eruit dat wij onze goochelshow bij gebrek aan tijd (lees succes) hadden opgeheven, op hun vraag of wij er niets voor voelde om als kerstact (kerstman met een paar elfen) verder te willen gaan (was maar voor een korte periode dus de tijd kon geen belemmering zijn) deed mijn aan het twijfelen brengen, maar op hun aangegeven dat er voor kerstmis een boeking voor een kerstman met gevolg was aangevraagd door de club van heren en dames, die als hobby monopoly met echt geld speelde, ging er bij mijn een lampje brandde, een vlot enthousiast ja volgde.
Een doel hadden wij nu, alleen nog een plan en achterhalen wat die veelvraten in de aanbieding zouden hebben.
Via speurwerk kwamen wij erachter dat er op deze kerstavond een actie voor een “goed” doel werd gehouden, de kerstactie hield voor dat jaar in: “door onze kracht, helpen wij aan de verbouwing van het jacht” er zou geld ingezameld worden voor de “broeders” die een financieel minder goed jaar hadden gedraaid, de “berooide” zeg maar onder hun.  Een opluchting voor ons, want het laatste wat wij wilde was een “pot’ leeghalen die geschonken zou worden aan weeskindjes of de arme medemens op deze wereld, het goede doel wat hun voor ogen hadden, konden wij wel beter besteden (wij voelden ons een beetje de Robin Hood van onze tijd), een deel ervan zou toch naar “onze” buurt gaan, daar waren genoeg mensen die de eindjes aan elkaar moesten knopen.  De weken die wij nog hadden tot aan kerstmis werden besteed met het oefenen van de kerstact, het plannen van de actie en de nodige informatie inwinnen.
Verder was het afwachten en aftellen, de aanloop naar kerstmis was nog nooit zo spannend geweest.

Kerstavond 25 december 1981

Het was een topdrukte bij de club van de goed bedeelde medemens, de zakkenvullers waren massaal afgekomen op het chique kerstbal der miljoenen. De grote lounge ruimte was omgebouwd tot danszaal inclusief podium voor de artiesten en orkest die deze kerstavond muzikaal zouden omlijsten.
Het draaiboek vertelde ons dat wij na de welkomst speech onze act van kerstman ten tonelen zouden brengen met als hoogtepunt het uitdelen van presentjes aan de welgestelde gasten.  De grote zak die wij bij ons hadden om de cadeau,s te vervoeren, zou gebruikt worden om de grote koperen bus, die gebruikt werd om de giften te ontvangen voor de ondersteuning van de “armlastige” clubleden, te verduisteren.
Na ons toneelspel en het uitdelen van de presentjes, was het wachten op een gelegenheid dat men ons en de koperen “pot” uit het oog zouden verliezen.  Die gelegenheid kwam vrij spoedig, een populair volkszanger van die tijd betrad het podium, de gehele meute ging compleet uit zijn dak, zij hadden alleen nog maar oog voor deze notenkraker.  Wij stelden ons voor de “collectebus” op, daardoor kon R achter onze rug de koperen bus in de zak laten glijden, het ging niet zo vlot als wij gedacht hadden, het rotding leek vast te zitten aan een grote marmeren sokkel waar het op stond.  Wij maande R aan om toch vooral vaart er achter te zetten en enige daadkracht te tonen, dat deed R met grote overtuiging, met een enorme ruk trok hij de koperen bus van zijn plek, met als gevolg dat hij zijn evenwicht verloor en ons meesleepte in zijn val.Op het moment dat wij over elkaar heen buitelden, neemt de bus een vlucht door de lucht en komt met een geweldige klap op de grond terecht, waarna de inhoud zich uitspreid over de vloer.
Het gebeuren overstemde het geluid van de muziek, wij liggen over elkaar heen aan de grond genageld en het gevoel overheerst snel bij mijn dat ons “laatste uur geslagen” heeft.  Ik hoor iemand lachen, verbaasd hoor ik dit aan, inmiddels doet R een poging om op te staan die jammerlijk mislukt doordat hij op een stapeltje bankbiljetten stapt en daardoor een uitglijder maakt die in een slapstick film niet zou misstaan, met als gevolg dat er een bulderende lachsalvo door de zaal heen gaat, we liggen voor lul maar ik begrijp er werkelijk niets van dat er nog niemand ontstemd op ons is afgekomen.  Wij helpen elkaar weer op de been, stom verbaasd mogen wij een daverend applaus in ontvangst nemen.
De voorzitter en een paar bestuursleden van de club van rijkelui stappen op ons af, wij worden joviaal op de schouders geslagen, onder het in ontvangst nemen van complimenten dat het een grandioze komische act was wat wij hun voorschotelden, verbouwereerd horen wij dit aan, dat de koperen bus een schuiver over de vloer maakte namen zij voor lief, zij hebben schijnbaar totaal geen idee van wat wij van plan waren, spookt er door mijn hoofd, ik slaak een diepe zucht van verlichting en tover tegelijkertijd een ongelofelijke domme grijns op mijn gezicht.
Ik kijk beteuterd hoe een aantal leden de uitspreidde donatie,s bij elkaar sprokkelt, maar eigenlijk ben ik opgelucht dat het zo afgelopen is, dat zij dit niet doorhadden was meer geluk als wijsheid, besef ik terdege.
Na nog wat aangeboden drankjes besloten wij om maar gauw de aftocht te blazen, er moest maar eens een Sherlock Holmes tussen die big spenders zitten die wel van de alcohol kon afblijven, dan waren de “rapen alsnog gaar”.
Na deze avond was het voor ons vieren wel de bekende druppel, na zoveel pech wat toch weer leidde naar puur geluk, hadden wij het wel gehad met deze zenuwslopende tripjes en besloten voor eens en altijd dat het “rechte” pad het enige pad op deze wereld is die je moet bewandelen.

Vanaf deze dag is kerstmis toch iets speciaals geworden, tevreden en gezellig genieten met familie en vrienden, met het gevoel dat de eerlijkheid het heeft gewonnen van het bedrog.

Ik wens een ieder een fijn kerstfeest, met veel gezelligheid, geborgenheid en liefde toe.

 

John Cammaro

all rights reserved

Spread the love