Bestsellers

Top 2000 A GOGO

 

 

Dit kijk, lees en luisterboek is samengesteld uit de korte documentaires die ruwweg zijn gemaakt tussen 2002 en 2013 voor het bekende televisie programma  Top 2000 à Go-Go  dat jaarlijks traditiegetrouw tussen de kerst en de oudjaar word uitgezonden.

De korte filmpjes, waarin het verhaal achter de hit word verteld vind ik persoonlijk altijd leuk en interessant om te bekijken, vooral het feit dat het vaak een verrassing is hoe de songs eens ontstaan zijn.
Het boek beschrijft het complete verhaal rondom het maken van deze mini documentaires, afwisselend geschreven door de auteurs Leo Blokhuis, Arjan Vlakveld en Dirk Jan Roeleven en voorzien van unieke foto’s.
Waar je op de televisie vaak niet meer dan een minuut of vijf van terugziet, lees je in het boek dat meerdere filmpjes vaak meer dan een dag nodig hadden om tot stand te komen.

Het boek opent met een voorwoord van Matthijs van Nieuwkerk de presentator van dit programma, vind ik hem bij “de wereld draait door” (talkshow) soms wat gezapig, bij de top 2000 vind ik hem veel meer op zijn plaats, bij dit programma ligt zijn hart en dat lees je terug in zijn voorwoord.
De twee en veertig filmpjes worden in dit boek allen uitgebreid beschreven, dit levert puur leesgenot op.
Van een Thanksgiving kalkoen eten bij de  Sister Sledge tot een poging om Don McLean uit zijn iglo te krijgen.

Heerlijk om al deze verhalen te lezen, je kunt ook tijdens het lezen de bijbehorende compact disk (twee stuks) af spelen waar al deze twee en veertig nummers opstaan, tevens zijn er ook twee DVD,s van deze korte documentaires bijgevoegd, dus elk item kun je nog een keer terugkijken ook.
Het verhaal van de hit Lea van de The Cats  uit 1968 wil ik er graag even uitlichten.

Als kind kan ik mijn herinneren dat mijn vader langspeelplaten van de Cats in zijn bezit had, met name het nummer Lea was veruit zijn favoriet, voor mijn zou het de jaren erna gewoon een nummer zijn van een band uit Volendam, niet echt mijn ding, totdat ik het verhaal achter dit nummer las.
De song is gebaseerd op een werkelijk bestaand meisje, genaamd Lia, een van hun grootste fans in die dagen (jaren zestig) ze was bij alle optredens van the Cats in Noord-Holland altijd aanwezig, op een bepaalde hoogte was zij bevriend geraakt met de bandleden.
Lia was in 1967 verongelukt op een provinciale weg, bijna veertig jaar lang hebben ze hier over gezwegen, omdat de schrijver van het nummer, bassist Arnold Muhren die belofte met het uitbrengen van het nummer aan de moeder van Lia had gedaan.
Al lezend kom je er achter dat dit tragische ongeval een grote impact heeft gehad op de bandleden in die dagen.
Bij het luisteren van het nummer en met het echte verhaal in gedachte beleef je de song ineens geheel anders, de tekst grijpt je dan letterlijk bij de keel.

“girl now you’r gone,leaving my behind”

“The memory of your smile,that will never leave my mind”

In zijn geheel genomen is dit boek een onmisbaar exemplaar voor de muziekliefhebber die interesse heeft in de verhalen uit de wereld van de popmuziek.
Voor elk ander zou ik dit boek zeker aanraden, ik heb er zelf velen uren lees, kijk en luister plezier aan beleefd.

 

Met speciale dank aan mijn zusje Wil

Copyright Leo Blokhuis, Dirk Jan Roeleven, Arjan Vlakveld en Matthijs van Nieuwkerk

Licentie ntr

 

John Cammaro

 

All Rights reserved

______________________________________________________________________________________________________

 

                                                   Barry Hay 

 

Tussen de kerst en de nieuwjaar 2016 mocht ik even genieten van een korte vakantie, dus een mooie gelegenheid om twee boeken te lezen die ik dat zelfde jaar als cadeau had mogen ontvangen.

De wereld volgens Gijp en de biografie van Barry Hay (leadzanger Golden Earring) genaamd Hay.

Het boek van Barry Hay wil ik bij deze eens beknopt beschrijven.

                                        Biografie van de grootste rockster van Nederland

 

De biografie van Barry Hay omvat driehonderd en vierentachtig pagina,s, in deze paperbackuitgave vertelt Hay zijn levensverhaal, vanaf zijn geboorte in India tot op heden.

Het boek leest lekker weg en bevat naast de bekende verhalen uit de rockscene aardig wat onthullende nieuwtjes.
Vooral de jaren zestig waar de basis ligt voor de muzikale loopbaan van Hay is aangenaam om te lezen.
Maar ook het noemen van namen (vaak bekende personen)  waar hij een boekje over opendoet, vind ik persoonlijk nogal verrassend.
Vooral platenbaas Willem van Kooten  (voormalig DJ-Joost den Draaier) komt er bekaaid vanaf, daar heeft Hay geen goed woord voor over, ook de andere leden en dan met name George Kooymans kunnen die van Kooten bij wijze van spreken wel ‘afschieten”.
Het blijkt maar eens te meer dat heel veel artiesten zijn bedonderd in die tijd, velen zijn er bekaaid van afgekomen, ze hebben nooit de verdienste gehad waar ze eigenlijk vanzelfsprekend recht op hadden.
Tegen van Kooten loopt nog steeds een rechtszaak  aangespannen door Kooymans, dat gaat over de rechten van een aantal albums, waaronder de wereld hit Radar Love

Ook voormalig Earth and Fire zangeres Jerney Kaagman speelt een kleine rol in het boek, dit schetst een geheel ander beeld van haar als waar zij in Nederland een aantal jaren terug voor versleten werd (Idols-bitch)
Een hoofdrol speelt een vrouw (Diana) die ik in ieder geval niet kende (ik denk de meeste van ons niet) waar hij een redelijk aantal jaren een relatie mee heeft gehad die hem bijna de afgrond in hielp.

De rode draad (buiten alle drugs en drank om) die door zijn muzikale loopbaan loopt, gaat over de jaren die de Earring in de USA doorbracht.  De eerste maal dat zij in de States verblijven moeten zij nog overduidelijk hun weg vinden als onbekende muzikanten uit Holland, van luxe hotels en limousines is dan nog totaal geen sprake van, het vervoer bestaat uit een busje en logeren doen ze bij bevriende musici.
Bij de laatste tour zou dit geheel anders zijn, dure exclusieve feestjes, luxe hotels en limousines, zij kijken er niet meer van op, als sterren paraderen ze daar rond in de veronderstelling dat die Amerikanen en hun toenmalige manager het uitstekend geregeld hadden, bleek het achteraf allemaal voor ‘eigen” rekening te zijn geweest.
Als voorprogramma van The Who  beginnen ze hun naam te vestigingen, maar eenmaal per jaar een maand of twee/drie in Amerika te verblijven blijkt niet genoeg om hun grote doorbraak te bewerkstelligen, hun pogingen om daar door te breken en naam te maken is maar ten delen geslaagd, Hay,s zijn visie hierop maakt duidelijk waarom het grote succes uitbleef.

Een hoogtepunt was ook het recent geleden vijftigjarig jubileum, waar elke andere band er al een punt achter had gezet, zitten zij nog vol met plannen voor een nieuw album en optredens,  dat zegt toch wel veel over de leden van de Earring , ondanks dat zij bij elkaar “de deur niet platlopen” kunnen zij toch niet zonder elkaar, de muziek en hun passie daarvoor heeft deze onbreekbare band gesmeden.

Samengevat vond ik het een goed boek, apart is ook dat de auteur van het boek in een aantal hoofdstukken in het huis van Barry en zijn gezin verbleef, daar redelijk wat komische maar ook tragische momenten meemaakte en dat dan volledig beschrijft.
Het feit ook dat Hay bij een hoop mensen als arrogant of als macho bekent staat, komt na het lezen van dit boek waarschijnlijk tot een geheel andere conclusie. Je leert hem kennen hoe hij in werkelijkheid is, dat bevestigd inderdaad dat er een act op het podium word opgevoerd, die van de ruige rocker.

Voor lezers die houden van de wereld van de rock, met name de fans van de Golden Earring en Barry Hay, is dit boek zeer zeker een must.

                                                  John Cammaro

All Rights reserved

______________________________________________________________________________________________________

 

 

Zoals ik al eerder vertelde bij het boek van Hay, had ik dus even de tijd om wat boeken te lezen.

Het tweede boek wat ik wil toelichten, is de wereld volgens Gijp (voor de weinige onder ons die hem niet kennen, oud-profvoetballer René van der Gijp).

                                                                                                                                          De wereld volgens Gijp

                                                                                                                

Dit boek is het vervolg op het megasucces Gijp, een paperback van tweehonderd en zeventig pagina,s
Ik moet bekennen dat ik het eerste deel nog niet gelezen heb, toen ik aan dit tweede deel begon, simpelweg omdat ik deze als cadeau geschonken kreeg, waarschijnlijk had ik zelf dit boek nooit aangeschaft.
De reden hiervan is dat ik van der Gijp een “open boek” vind, het grootste deel van zijn leven is eigenlijk al bekend via de televisie, dat leven van hem houd voornamelijk in op de bank thuis voetbal kijken.
Hij heeft in deze best een relax leventje, begrijpelijk dat hem dit bevalt.
Het is verder ook een prima kerel, (“niets mis mee” zou Rene zeggen) maar om daar nu een boek over te schrijven, lijkt mijn meer met de gedachte van: “een bekende Nederlander die zijn verhaal doet dat verkoopt  toch wel”, volstrekt logisch ook om dit in het kielzog van het succesvolle eerste deel verder uit te melken.

De rode draad in het boek is toch het onverwachtse overlijden (tijdens het schrijven van het boek) van vriendin Danielle, tevens de moeder van zijn zoontje Nicky.
De wijze hoe van der Gijp hier mee dealt is geheel op zijn “Gijpiaans”  ontroerend en best aangrijpend,  maar tevens af en toe niet te volgen op de manier zoals alleen van der Gijp het kan.
De humor en nuchterheid van hem bepaalt wel het grootste deel van het boek, maar op een gegeven moment weet je het wel.
Al blijven de momenten in het boek met Jan Boskamp wel weer hilarisch om te lezen, voor het overige is het is veel van hetzelfde niet echt verrassend en zeker niet onthullend.
Voor een boek waar je figuurlijk “flink door gegrepen wordt”  komt deze uitgave ruimschoots tekort mijns inziens, maar dat kan voor een ieder verschillend zijn.

Dat van der Gijp zo,n goede band met  Willibrord Frequin heeft was dan wel verrassend om te lezen, zeker hoe hun vriendschapsrelatie tot stand is gekomen.  Een passage in het boek dat ze elkaar treffen in een restaurant (Frequin,s vaste eetgelegenheid)  bevestigd ook dat Frequin in het “echte” leven net zo,n grote “brulboei” is als ten tijde van zijn televisie loopbaan, er komt geen zinnig woord uit, hij vervalt vooral in sentimenteel gebral en een hoop geschreeuw naar het personeel in het betreffende restaurant, niet echt een gentlemen dus.

Ik heb een wat langere tijd terug de biografie van Wim Kieft (oud-profvoetballer) gelezen, daar kan naar mijn mening deze versie van Gijp niet aan tippen, het verhaal van Kieft greep mijn toch meer “bij de keel”, in een volgende blogpost zal ik daar dieper op ingaan.

Kortom verzamel je graag boeken van bekende sportmensen dan misstaat de wereld volgens Gijp niet in je collectie.
Maar ben je op zoek naar een onthullend en meeslepend boek dan zou ik dit boek overslaan, maar zoals met veel zaken, een ieder heeft gelukkig zijn eigen voorkeur en smaak, dit is alleen maar gebaseerd op mijn mening.

 

 

John Cammaro

 

 



 All Rights reserved

 

Spread the love